Τουρκία-Ελλάδα /1ο σόλο ταξίδι & Sherri Jo! Turkey – Greece /1st solo Ride & Sherri Jo!

Περνώντας ένα μικρό διάστημα τεσσάρων ημερών με την Sherri Jo Wilkins – μια σόλο ταξιδιώτισσα που έκανε τον Γύρο του Κόσμου – στο σπίτι μου στην Αθήνα, ήταν παραπάνω από αρκετό για να «ανάψει τη φωτιά» μέσα μου. H Sherri αναχώρησε μια Κυριακή πρωί πολύ νωρίς, με τέσσερεις από την παρέα των φίλων μου συνολικά, συμπεριλαμβανομένης εμού, να την συνοδεύουμε με τις μηχανές μας στο λιμάνι του Πειραιά για να την αποχαιρετήσουμε και εγώ να κλαίω γιατί έφευγε, καθώς χτίσαμε μια ιδιαίτερα δυνατή φιλία κατά τη διάρκεια αυτών των λίγων ημερών. Μπήκε στο καράβι για Σαντορίνη που ήθελε τόσο πολύ να γνωρίσει.

P1010427
H Sherri, ο Νίκος κι εγώ ξημερώματα Κυριακής στο λιμάνι του Πειραιά / Sherri Jo, Nikos and me, Sunday dawn at the Port of Piraeus
P1010454
Η Sherri έτοιμη για επιβίβαση στο πλοίο με προορισμό Σαντορίνη / Sherri Jo ready to embark : destination Santorini

Κρατήσαμε επαφή. Μου ζήτησε να πάω να την βρω στην Κω και στη συνέχεια να πάμε Τουρκία και να κάνουμε κάποιες διαδρομές παρέα. Σκέφτηκα «τι τρελή ιδέα…σιγά μην πάω στην Τουρκία! Ακόμα δεν μπορώ να παρκάρω τη μηχανή!..». Σε λιγότερο από 24 ώρες είχα πάρει την απόφασή μου. Η Sherri ήταν για μένα έμπνευση, όπως έμπνευση ήταν και ένας άλλος καλός μου φίλος που είχα την ευκαιρία και την τύχη να γνωρίσω περίπου ένα μήνα νωρίτερα στην Ελλάδα: τον υπέροχο ταξιδιώτη Ian Coates που έχει κάνει 4 φορές τον Γύρο του Κόσμου solo με την Africa Twin του. Ήταν αυτός που μου είπε: «Πολυτίμη μπορείς να το κάνεις. Άνοιξε τα φτερά σου και ξεκίνα το σόλο ταξίδι σου». Έτσι, ουσιαστικά με εμπειρία μηδέν – δηλαδή τα περίπου 8.000 χιλιόμετρα στο ακόμα μωρό – ηλικίας 3 μηνών – Chichinaki μου, την πολυαγαπημένη μου μηχανούλα, νάμαι το πρωί της Πέμπτης με τις πλαϊνές μου βαλιτσούλες και ένα σάκο στη σέλα του συνοδηγού, να κατηφορίζω την εθνική Αθηνών-Λαμίας προς Πειραιά.

Πέμπτη 07 Απριλίου 2011 17:35,  Πειραιάς – Κως
Λιμάνι Πειραιά, Πύλη 1 και επιβίβαση στο F/B “Superfast Ι”. Αποχαιρετισμοί από την οικογένεια και τους φίλους (τηλεφωνικά στη γέφυρα του πλοίου) Μαρία Π., Νίκος Π., Κατερίνα Α., Βάγιος, Νούλη, Βασίλης, απολαμβάνοντας ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα.

P1010516
Το παρθενικό ταξίδι με καράβι για το Chichinaki..που να φανταζόμουν τότε../ Chichinaki’s inaugural trip on a boat..I could never imagine back then..

PB1_6123

Η δύση του ήλιου στη θάλασσα, είναι από τις πιο αγαπημένες μου στιγμές / Watching the sunset at the sea, is one of my favorite moments

PB1_6128
Το σωσιβιάκι μας..αχρείαστο να είναι! / Life belt, hopefully it won’t be necessary!

Παρασκευή 08 Απριλίου 2011,  Κως – Αλικαρνασσός
Άφιξη στην Κω μόλις λίγα λεπτά πριν την ανατολή του ηλίου, δίνοντας στην Sherri την ευκαιρία να αποθανατίσει τη στιγμή της αποβίβασής μου σε ένα πολύ όμορφο πλάνο.
P1010556

‘Αφιξη στις 6.00 το πρωί στην Κω από τον Πειραιά/ Arrival in Kos at 6am from Piraeus

Κάναμε μερικές ωραίες βόλτες στην Κω εκμεταλλευόμενες τις άψογες καιρικές συνθήκες και τα όμορφα χρώματα της φύσης της άνοιξης που μόλις είχε μπει..

P1010584
Πρωινές βόλτες στην ανοιξιάτικη Κω / Early morning rides in Kos

Το απόγευμα παίρνουμε το Τούρκικο καράβι  “Fahri Kaptan 1” για να φτάσουμε στην Αλικαρνασσό (Bodrum) μετά από 45’ λεπτά. Ένα μικρό-μικρό, μικρούτσικο τόσο δα καραβάκι για επιβάτες μόνο, όπου στριμώξαμε τις μηχανούλες μας ανάμεσα σε κάτι πλαστικές καρέκλες με τη βοήθεια του καπετάνιου και των μούτσων με πολλά γέλια!

P1010590
Φορτώσαμε το Chichinaki..η σειρά ου Tony τώρα / Chichinaki loaded..it’s Tony’s turn now.

Τέλος πάντων φθάσαμε με  ασφάλεια στο Bodrum.  Ολόκληρη η πόλη είναι υπό κατασκευή, χωρίς φυσικά καμιά ρυμοτομία. Βρίσκουμε το δωμάτιο που είχε δει στο διαδίκτυο η Sherri,

P1010652
το Gulec Hotel / The Gulec Hotel..
PB1_6226
στην οδό Kaymakam Sokak, N. 57 / On Kaymakam Sokak, N. 57

Το highlight της μέρας: η θέση «πάρκινγκ» των μηχανών μας εκεί που κοιμηθήκαμε.  Έπρεπε να καβαλήσουμε το πεζοδρόμιο και να μπούμε σε μια πολύ στενή αυλή. Μας βάλανε μια φαρδιά πέτρα μεταξύ δρόμου και πεζοδρομίου για να γίνει πιο ομαλό το σκαλοπάτι. Η Sherri  ανέβηκε μια χαρά. Εγώ; Πωπω φόβος! Σαν να είχα να ανέβω κανένα μέτρο. Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα, τελικά το αποφάσισα: και …ουπς τα κατάφερα! Μα τι φρικτή αναβάτης ήμουν;

P1010637
Η Sherri τα πηγαίνει μια χαρά / Sherri doing great
P1010639
Σχεδόν εκεί / Almost there
P1010649
Με λίγη ..υποβοήθεια, τα καταφέραμε! / With a bit of back support, we made it!

Σάββατο 9 Απριλίου 2011, Αλικαρνασσός – Έφεσσος
Περίπατος για μικρή εξερεύνηση στους δρόμους της Αλικαρνασσού.

PB1_6243
Jeans anyone?
PB1_6251
Πανέμορφα ξύλινα σκαριά στο λιμάνι / Beautiful wooden boat at the port
PB1_6259
Στην Αλικαρνασό/ In Bodrum

Την ώρα που η Sherri αγοράζει μια κάρτα sim, εγώ σκορπάω όλο τον καφέ που μόλις είχα πάρει στο πάτωμα. Μέσα σε γέλια, η Sherri προλαβαίνει να αποθανατίσει τη στιγμή.

spilled coffee P1150265
Καφές παντού! / coffee everywhere!

Αναχώρηση από Bodrum για Σελτσούκ στην περιοχή της Εφέσου (περίπου 200 χιλιόμετρα) νωρίς μεσημέρι.  Πρώτη ευχάριστη έκπληξη που δεν έχω δει σε άλλη χώρα: σε κάθε βενζινάδικο που σταματούσαμε για ανεφοδιασμό καυσίμων, μας κερνούσαν τούρκικο τσάι.

tea break
Η ώρα του τσαγιού στο βενζινάδικο / Tea time at the gas station

Μας άρεσε πολύ,  ειδικά στην Sherri η οποία το λατρεύει,  σε αντίθεση με μένα που είμαι λάτρης του καφέ και το θερμός μου με τον καφέ είναι αναπόσπαστο κομμάτι των ταξιδιών μου. Ωστόσο,  αυτή η παράδοση δεν ισχύει στη βόρεια Τουρκία. Δεν καταφέραμε να δούμε πολλά στην Έφεσο, διότι φτάσαμε πολύ αργά και δεν αισθανθήκαμε ιδιαίτερα άνετες να αφήσουμε τις μηχανές χωρίς επιτήρηση.

P1010677
Με λουλούδινο στεφάνι στην Έφεσσο / With a lowers wreath in Ephesus

Μας πλησίασαν πολλοί «υποψήφιοι» σπιτονοικοκυραίοι  που προσπαθούσαν επίμονα να μας προσφέρουν διαμονή για το βράδυ και τελικά ενδώσαμε σε έναν ο οποίος μας υποσχέθηκε ότι έχει ένα μεγάλο χώρο πάρκινγκ. Εφιάλτης για να μπούμε στο πίσω μέρος της αυλής του. Και πάλι ένα πολύ ψηλό πεζοδρόμιο (πραγματικά ΠΟΛΥ ψηλό αυτή τη φορά) και το άνοιγμα πολύ στενό, όπου χωρούσαμε μόνο χωρίς τις πλαϊνές μπαγκαζιέρες. Πρώτη η Sherri προσπαθεί να μπει, δυστυχώς έπεσε και χτύπησε το πόδι της. Ναααα μου πήγε πάλι από το φόβο μου και γι ‘αυτό αποφάσισα να αφήσω τη μηχανή σε κάποιους εθελοντές που μαζεύτηκαν και την ανέβασαν με τα χέρια.

P1010671
Βοήθεια ! / I need help!!
P1010660
To Chichinaki παρκαρισμένο! / Chichinaki parked!

Γενικά νιώσαμε ότι μας εξαπάτησε αυτός ο καλός κύριος. Ειδικά η Sherri που κοιμήθηκε σε ένα φρικτό δωμάτιο το οποίο μύριζε τόσο άσχημα, με αποτέλεσμα να μην κοιμηθεί όλη τη νύχτα και να έχει και εφιάλτες. Το μόνο καλό πράγμα σχετικά με αυτό το μέρος ήταν η μαμά αυτού του τύπου. Προφανώς γνώριζε ότι ήταν ψιλοαπατεονάκος ο γιόκας της και προσπαθούσε να εξιλεωθεί μαγειρεύοντας και ταΐζοντάς μας μέχρι σκασμού, μιλώντας μας και γενικά φροντίζοντάς μας όπως μπορούσε.

Κυριακή 10 Απριλίου 2011, Έφεσος – Göcek (Fethiye / Muğla) (300 χιλιόμετρα)
Καθώς η Sherri ήταν ήδη στο δρόμο σχεδόν 8 μήνες, την ακολουθούσα με κλειστά μάτια. Ήξερε πολύ καλά πώς να βρει ένα καλό μονοπάτι ή να επιλέγει τις πιο ενδιαφέρουσες διαδρομές. Καταλήξαμε στην όμορφη μικρή πόλη του Göcek στην περιοχή Fethiye, δίπλα στη θάλασσα, όπου συναντήσαμε τον φίλο Armagan Ak, υπεύθυνο της εταιρείας “Bike Adventures». Ένας εξαιρετικός μηχανόβιος και φίλος όπως αποδείχτηκε. Η Sherri είχε ήδη επικοινωνήσει μαζί του μέσω e-mail και χαρήκαμε και οι τρεις που γνωριστήκαμε από κοντά

P1010725
“Bike Adventures” by Armagan Ak, Gocek
P1010722
Tony, Chichinaki and a friend, parked at “Bike Adventures”

Μετά από τη χθεσινο-βραδυνή μας αξέχαστη βραδιά στα φοβερά δωμάτια,  αποφασίσαμε να ξοδέψουμε λίγα περισσότερα χρήματα και να διανυκτερεύσουμε σε κάτι καλύτερο. Μείναμε στο πολύ όμορφο “Forrest Gate” και απολαύσαμε πολύ καλή πίτσα μαζί με το κρασάκι μας εκείνο το βράδυ, σε ένα κοντινό μέρος όπου πήγαμε με τα πόδια.

P1010706
Βραδινό γεύμα με πίτσα και κόκκινο κρασί / Dinner with pizza and red wine in Gocek

Δευτέρα 11 Απριλίου 2011, Gocek – Pamukkale

… Και επίσημα πλέον, η μεγάλη μέρα της πρώτης μου ουσιαστικά διαδρομής solo έφθασε! Η Sherri θα περνούσε μια ακόμη μέρα στο Göcek και στη συνέχεια θα κατευθυνόταν νοτιανατολικά και εγώ έπρεπε να αρχίσω να ανηφορίζω προς βορρά. Αγκαλιές και αποχαιρετισμοί με Sherri Jo για μια ακόμη φορά μέσα στις τελευταίες 15 ημέρες. Ο Armagan μου έδωσε κάποιες διαδρομές πολύ γραφικές τις οποίες και ακολούθησα.

P1010738
Αποχαιρετισμοί / Farewell

Νάμαστε λοιπόν τα δυο μας, το Chichinaki κι εγώ, στο δρόμο για το Παμούκκαλε.

P1010746
Στο δρόμο για Pamukkale / On the way to Pamukkale
P1010747
Στο δρόμο για το Pamukkale / On the way to Pamukkale

Άφησα την παραλία, τη λιακάδα και τους 20 βαθμούς C και άρχισα να ανεβοκατεβαίνω τα βουνά με θερμοκρασίες που βούλιαζαν με μεγάλη ταχύτητα προς τα κάτω, για να σταματήσουν στους 2 βαθμούς Κελσίου όπου και άρχισε να χιονίζει. Ευτυχώς, δεν κράτησε τόσο πολύ και όταν έφτασα στο Παμούκκαλε (που σημαίνει “κάστρο από βαμβάκι στα τουρκικά) ήταν πολύ καλύτερα. Τι καταπληκτικό και σπάνιο μέρος για να επισκεφθεί κάποιος!

PB1_6348
Δροσιζόμαστε στο Pamukkale / Getting refreshed in Pamukkale
PB1_6353
Pamukkale
PB1_6329
Pamukkale

Εξερεύνησα την περιοχή όσο το δυνατόν περισσότερο και όταν άρχισε να σουρουπώνει βρήκα ένα πολύ συμπαθητικό και ζεστό δωμάτιο για διανυκτέρευση στο σπίτι μιας οικογένειας. Καθαρό και άνετο, κοιμήθηκα καταπληκτικά αφού στέγνωσα με το πιστολάκι όλα τα βρεγμένα και την επόμενη μέρα, πραγματικά απόλαυσα το πρωινό με την οικογένεια  και τα παιδιά.

P1010755
Πρωινό στο Pamukkale / Breakfast in Pamukkale
P1010757
H Sherri, ο Νίκος κι εγώ ξημερώματα Κυριακής στο λιμάνι του Πειραιά / Sherri Jo, Nikos and me, Sunday dawn at the Port of Piraeus

Τρίτη 12 Απριλίου 2011, Pamukkale στην Προύσα, 450 χιλιόμετρα, 6 ώρες, 35mns (D585)
Πριν από το Ντενιζλί,  στρίβω αριστερά στο Çivril προς Ουσάκ. Και στη μέση του πουθενά, όπως πήγαινα με περίπου 110 χιλιόμετρα την/ ώρα, με «ψαρεύουν» 2 αστυνομικοί για υπέρβαση ορίου ταχύτητας. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν ήταν καθόλου καλοί ή φιλικοί,  σαν να με ειρωνεύονταν στη γλώσσα τους φυσικά,  και μου έδωσαν κλήση για 130 ευρώ!  Καλά να πάθω, ας πρόσεχα!

P1010774
Προσοχή Έργα / Under construction

Συνεχίζω για Gediz, Kütahya, İnegöl και φθάνω στην Προύσα (Bursa) νωρίς το απόγευμα. Είχα αποφασίσει να “κακομάθω τον εαυτό μου διανυκτερεύοντας σε ένα λίγο ακριβότερο δωμάτιο όπου θα μπορούσα να δοκιμάσω και το περίφημο τουρκικό χαμάμ. Το πρόβλημά μου ήταν ότι δεν μπορούσα να βρω το συγκεκριμένο δωμάτιο μέσα στην τρελή κίνηση της Προύσας, φορτωμένη με όλα τα συμπράγκαλα και χωρίς GPS. Ξέχασα να αναφέρω ότι αν και είχα ένα GPS που είχα μόλις αγοράσει λίγες ημέρες πριν από την αναχώρησή μου, για την Τουρκία είχε μόνο τους πολύ κεντρικούς δρόμους και τις μεγάλες πόλεις, κάτι που ανακάλυψα αφού πήγα εκεί. Για μια ακόμα φορά, μου «χαμογέλασε» η απειρία μου, αλλά ευτυχώς δεν ήταν κάτι σοβαρό. Ρωτούσα σε κάθε διασταύρωση οδηγίες για το μέρος που είχα επιλέξει, αλλά οι οδηγίες μπερδευόντουσαν όλο και περισσότερο. Τέλος σταματάω σε μια πιάτσα ταξί, ζητάω  από έναν οδηγό ταξί που φάνηκε να γνωρίζει την περιοχή καλά, οδηγίες και τελικά μου έρχεται η φαεινή να του ζητήσω να με οδηγήσει εκεί: Αυτός μπροστά με το ταξί του, εγώ ακολουθώ από πίσω με τη μηχανή μου. Τι  λαμπρή ιδέα που μου κόστισε μόλις 5 ευρώ! (Στη συνέχεια της μοτοσυκλετιστικής μου ζωής ανακάλυψα βέβαια ότι δεν ήμουν η μοναδική με αυτή την ιδέα!). Και επιτέλους καταλήγω σε ένα  συμπαθητικό δωμάτιο με ένα εξαιρετικό τούρκικο χαμάμ στο ισόγειο.

termal hamam
Τούρκικο Χαμάμ/Turkish Hammam in Bursa

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011, Gelibolu – Bolayir – Kavakkoy -Kesan – Κήποι (Σύνορα)

Το επόμενο πρωί είχα μια επίσκεψη από τον φίλο Gokhan τον οποίο ευχαριστώ ιδιατέρως που ήρθε να με δει και είχε και την καλοσύνη να με οδηγήσει έξω από την πόλη ωραία και ομαλά. Κατέληξα στο Lapseki (λίγο πριν το Çanakkale) για να πάρω για να πάρω το ferry boat για να Gelibolu.

P1010778
Στο δρόμο για το Lapseki / On the way to Lapseki
P1010792
Σχεδόν μόνη στο καράβι / It’s lonely on the boat

Στους Κήπους (σύνορα με την Ελλάδα), πλήρωσα το πρόστιμο για την υπέρβαση της ταχύτητας και θα πηγαίνω στον έλεγχο διαβατηρίων να αφήσω την Τουρκία και να περάσω στην Ελλάδα. Μια άλλη έκπληξη με περιμένει εκεί: Καθώς δεν μπορούν να βρουν τον  αριθμό κυκλοφορίας της μηχανής μου στο αρχείο από την ημέρα που μπήκα στη χώρα, δεν θα με αφήνουν να φύγω! Περιμένω έξω από το δωμάτιο ελέγχου για περίπου δύο ώρες, όρθια παρακολουθώντας τη διέλευση των αυτοκινήτων και των μηχανών, και κάθε λίγο και λιγάκι να μου λέει ο υπεύθυνος αυτές τις 3 λέξεις “Συγνώμη – Κυρία – Computer”! Τίποτα άλλο και εγώ απλά να μην μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Οι ώρες περνούν, είναι 6 το απόγευμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θέλω να με πιάσει εκεί η νύχτα και είχα ακόμα πολλά χιλιόμετρα να καλύψω πριν την επόμενη στάση μου. Για μια στιγμή σκέφτηκα να καλέσω την Ελληνική πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να βρω κάποιον εκείνη την ώρα της. Τέλος, μετά από σχεδόν 4 ώρες, μου εξήγησε με νοήματα  ότι κατά την είσοδό μου στη χώρα στην Αλικαρνασσό, ο “υπολογιστής” είχε καταχωρήσει έναν αριθμό λάθος στις πινακίδες μου. Όταν διευθετήθηκε πλέον το θέμα, πρέπει να πω ότι ήμουν μια απροσδόκητη χαρά με κυρίευσε όταν από λίγα λεπτά περνούσα επιτέλους τα σύνορα και βρέθηκα στα πάτρια εδάφη χαιρετώντας τα ευζωνάκια καθώς πέρναγα από μπροστά τους και μου ανταπέδιδαν αντίστοιχα και εκείνοι το ίδιο. Δεν χάνω την ευκαιρία  για μια γρήγορη επίσκεψη στο πανέμορφο Διδυμότειχο

P1010819
Διδυμότειχο / Didymoteicho, Greece

και η ημέρα μου κλείνει στην Αλεξανδρούπολη, όπου συναντήθηκα με τους φίλους μου Τατιάνα και Ιορδάνη. Τόσο όμορφο εκ μέρους τους να έρθουν και να με δουν και να με βγάλουν και έξω για ποτό. Σκέφτηκα για μια ακόμη φορά, ότι στο τέλος της ημέρας είναι οι άνθρωποι που θα συναντήσεις στην πορεία σου, στη διαδρομή σου, στο ταξίδι σου, αυτό που μετράει περισσότερο!

P1010826
Διδυμότειχο – Αλεξανδρούπολη / Didymoteicho – Alexnadroupolis

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011, Αλεξανδρούπολη – Ξάνθη 103 χιλιόμετρα
Αναχώρηση από την Αλεξανδρούπολη γύρω στο μεσημέρι. Είχα λίγα χιλιόμετρα να διανύσω,  περίμενα να σταματήσει και η βροχή και με την ευκαιρία ξεκουράστηκα και λίγο. Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι την Ξάνθη και πραγματικά ένιωσα ερωτευμένη μαζί της. Ευχαριστήθηκα πάρα πολύ τον περίπατο μέσα από τα στενά δρομάκια της Παλιάς Πόλης, τις δεκάδες φωτογραφίες που τράβηξα και τα νοστιμότατα γλυκά τους.

PB1_6408
Τι να πρωτοδιαλέξει κανείς../ Tough decision, what dessert should I chose?
PB1_6443
Ξάνθη, η παλιά πόλη / Xanthi, the Old Town
PB1_6424
Ξάνθη, στέγνωμα μπουγάδας / Xanthi, drying of the laundry

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011, Ξάνθη – Νέστος ποταμός – Τοξότες – Μετέωρα  (570 km)
Μια μεγάλη διαδρομή που όμως άξιζε τον κόπο: Πρώτη στάση στον ποταμό Νέστο ποταμό, στο Δέλτα του για να περπατήσω και να θαυμάσω τη σπάνια ομορφιά των αγριολούλουδων, συμπεριλαμβανομένων των ορχιδέων. Πέρασα περίπου 2 ώρες εκεί και φυσικά αυτό δεν ήταν αρκετό, όπως συμβαίνει πάντα.

P1010848
Στο Δέλτα του Νέστου / At Nestos River Delta

Και στη συνέχεια, μετά από αρκετά χιλιόμετρα, απλώνεται μπροστά μου η σπάνια ομορφιά των Μετεώρων. Δεν είχα πάει για αρκετά χρόνια, αλλά πραγματικά δεν έχει σημασία πόσες φορές τα έχεις δει. Αυτό το εκπληκτικό σύμπλεγμα των αναδυόμενων βράχων με τα μοναστήρια στην κορυφή τους, είναι κάτι μοναδικό στον κόσμο.

P1010891
Meteora

 

P1010901
Meteora

Σάββατο 16 Απριλίου 2011,  Μετέωρα – Δομοκός – Λαμία – Σπίτι (380 km)
Ξεκινώντας με ήπιο προς κρύο καιρό και καθώς πήγαινα προς Δομοκό, μπαίνω για τα καλά στο σύννεφο και σε καταρρακτώδη βροχή με μεγάλη δυσκολία στην ορατότητα και γενικότερα στην πολήγηση. Να μην μιλήσω για το κρύο! Άφιξη στη Λαμία, με λίγο μεν καλύτερη ορατότητα αλλά βροχή καταρρακτώδη. Στάση στο φυτώριο του φίλου Βάγιου για μικρό διάλειμμα και ένα φλιτζάνι ζεστό καφέ.

P1010886

Έφθασα με ασφάλεια στο σπίτι νωρίς το απόγευμα, εντελώς μούσκεμα – ευτυχώς εξωτερικά μόνο, τα αδιάβροχα είχαν κάνει καλή δουλειά, τόσο γεμάτη με εικόνες, εμπειρίες και ανεκτίμητες αναμνήσεις.

Αυτό το ταξίδι σηματοδότησε την έναρξη μιας νέας συναρπαστικής ζωής ..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Having spent four days with Sherri Jo Wilkins – a RTW solo adventurer – at my place in Athens, Greece, were more than enough to “lit the fire” inside me.  She left very early on a Sunday morning, having 4 of us to accompany her on our bikes to Piraeus Port to say ”Goodbye” and me crying because she was leaving, as we got such a strong bond during these few days. She was sailing to Santorini that she wanted so much to see. We kept in touch. She asked me to join her in Kos and then sail to Turkey and do some riding together over there. I thought to myself “What a crazy idea..Me…riding to Turkey? I still do not know how to park the bike..”.It  took me less than 24 hours to make up my mind. She was so motivating and inspiring, same as another great friend of mine that I had the chance to meet about a month earlier in Greece: the amazing adventurer Ian Coates – 4 times Solo adventurer “Around the World” on his Africa Twin. He was the one who said to me: “Polytimi you can do it. Spread your wings and start your solo journey”. So, with approximately 8.000km on my still baby – 3 month old – bike, my beloved “Chichina or Chichinaki” and with a riding experience close to ..0, here I am, Thursday morning packing my panniers, my duffle bag and off to Piraeus.

Thursday 07 April 2011 at 5.35pm, Piraeus – Kos

Piraeus Port, Gate 1, boarding  on F/B “Superfast I”. Off to sailing among my family’s and friends’ goodbyes Maria P., Nikos P., Katerina A., Vaios, Nouli, Vassilis E., enjoying a beautiful sunset and taking of course many pictures..

Friday 08 April 2011, Kos – Bodrum

Arrival in Kos just a few minutes before the sunrise, giving Sherri the chance to take a great photo of me and  Chichinaki  getting out of the boat with a beautiful setting.

We did some pleasant riding in Kos with Sherri taking advantage of the great weather and the beautiful spring colors of the nature. In the afternoon we took the boat “FAHRI KAPTAN 1”  to arrive in Bodrum after 45 minutes. A small-small, tiny-tiny little boat – for passengers only – where they fit our 2 bikes between some plastic chairs! OMG! We had such a laugh!

Anyway, we made it safely to Bodrum. The whole town is under construction. We arrive at the room that Sherri had found.

The highlight of the day: the parking place where we spent the night! We had to get on the pavement and pass through a very narrow trail to the back porch. The guy in order to make it easier, put a wide stone between the pavement and the road. Sherri made it fine. Me? How afraid I was..as if I had to get go up one meter height! I thought about it over and over and finally made it! What a horrible rider I was???

Saturday 09 April 2011, Bodrum – Ephesus

Strolling through the streets of Bodrum and while Sherri is buying a sim card, I spell my fresh hot coffee all over the place. Amidst laughs Sherri captures the moment.

Departure from Bodrum to Selcuk to Ephesus early pm. (approx.200km ). First pleasant surprise that I haven’t met in any other country: in every gas station that we would stop to refuel, we were treated to Turkish tea. We really liked that a lot, especially Sherri who is a tea lover (carrying her bottle of tea on the road – as opposed to me that I am a coffee lover carrying my thermos with coffee a l  w a y s on my trips).  However, I didn’t meet that tradition further up north in Turkey. Not much of sightseeing in Ephesus as we arrived quite late and we didn’t feel like leaving the bikes unattended.

We were approached by many people who were trying persistently to offer us accommodation for the night and we finally gave up to one that he promised us that he has a great parking. Another nightmare started to get to his backyard. As Sherri tried to get in, she fell down and injured her leg. I was scared to death, so I decided to leave the bike to a group of fellows to take it in to the backyard by hand. We felt he cheated us. Especially Sherri that she got a horrible room, smelling so bad that she didn’t get to sleep all night long. The only good thing about this place was this guy’s Mom. She was really nice, trying to take the best care she could of us, by cooking as she obviously knew that her son had fooled us!

Sunday 10 April 2011, Ephesus to Göcek (Fethiye/Muğla) (300km)

As Sherri had already been on the road for about 8 months, I was following her “with closed eyes” as they say in my country. She definitely knew how to find a good path or to chose the most interesting trails. We ended up in the beautiful small town of Göcek in the Fethiye area,  by the sea, where we met Armagan Ak, head of “Bike Adventures”, a great fellow rider! Sherri had already contacted him by email and we were both happy meeting him in person. After the last two night’s semi-horrible accommodation, we decided to treat ourselves and overnight in a more appropriate place. We stayed at the very sweet “Forrest Gate” and we really enjoyed our pizza and wine that night at a nearby place, where we walked to.

Monday 11 April 2011, Gocek – Pamukkale (250km)

 …And the Big Day of my official first day of Solo Riding has come! Sherri was spending one more day in Göcek  and then move further South and East I believe,  I had to move Northbound.

***********************************************************************

Hugs and goodbyes with Sherri Jo one more time within last 15 days.

Armagan had given me some good suggestions and backroads…

So, there I am on my Chichinaki on the way to Pamukkale. I left the seashore and the beautiful sunshiny weather of approx. 20 degrees C, and following one of the tracks that Armagan told me, I headed towards Pamukkale. Up and down the mountains, with temperatures dropping down continuously until they reached 2 C degrees and it started to snow! Happily, didn’t last that long and when I arrived in Pamukkale (meaning “cotton castle in Turkish) it was much better. What an amazing and rare place to visit!

I explored the area as much as possible and when it started getting dark, I found me a cute cozy place to overnight at a family’s room. Warm, clean and cozy and I really enjoyed having breakfast with the family next morning and playing with the kids.

Tuesday 12 April 2011, Pamukkale to Bursa, 450km, 6hrs, 35mns (D585)

Before Denizli, left to Civril towards Usak. And in the middle of nowhere as I was riding with approximately 110km/hr, I am caught by 2 policemen for speed limit. They were not nice or friendly I have to admit, kind of they were making fun of me, speaking in their language and giving me a ticket for 130 euros! L . Never mind, I better be more careful! I continue to  Gediz, Kütahya, İnegöl and I arrive in Bursa by early afternoon. I had decided to spoil myself and staying at a place where I could try the famous Turkish Hammam. My problem was that I could not find the place in the crazy traffic of Bursa, all loaded and with no gps. I forgot to mention that although I had a gps which I had purchased only a few days before my departure, it didn’t have but the main cities and main roads of Turkey, something that I discovered after I got there. Once again, my inexperience hit me but it wasn’t that serious after all. I kept asking people in every other corner for directions to the place I had chosen, but the thing was getting more and more confused. Finally I stop at a taxi place, found a taxi driver who knew the place and I felt very proud with the idea to ask him to take me there : He in front of me in his taxi, me following with my bike. What a brilliant idea that cost me only 5 euros! (Afterwards I discovered of course that I was not the only one with this idea!) J

So I ended up taking a really nice Turkish hammam and a relaxing sleep.

Wednesday 13 April 2011, Gelibolu – Bolayir – Kavakkoy –Kesan – Kipoi (Borders).

Next morning I had a visit from my friend  Gokhan whom I thank very much for coming to see me and took me out of the city nicely and smoothly (the taxi trick again : he in his car in front of me, me following him). Following his directions, I ended up in Lapseki to take the ferry boat to Gelibolu.

In Kipoi (borders with Greece), I paid my speed limit ticket and I am going through passport control to leave the country. Another surprise was waiting for me there: As they couldn’t find my license plates from when I entered the country in Bodrum, they wouldn’t let me out! I was waiting outside the control room for about a couple of hours, watching the cars and the motorbikes crossing through, and me listening to the Officer saying these 3 words “Sorry – Madam – Computer” ! Nothing else and I just couldn’t understand what was going on. After almost another couple of hours I started getting a bit nervous as it was already 6pm and still had many kilometers to cover before dark to my next stopover. For a moment I thought to call the Greek Embassy in Istanbul, but I wouldn’t get an answer from them at that time of the day. Finally, after a total of about 4 hours, he explained me with signs and in written that during my entrance to the country in Bodrum, the “computer” had registered my license plates wrong (one letter misspelled). After it was settled, I must say that I was really happy to enter the Greek ground and see our proud soldiers. I was waiving to them with an unexpected joy and they corresponded waiving as well and saying “welcome”.  I couldn’t miss a quick pass from beautiful Didymoteicho and finally my day ended in Alexandroupolis where I met with my friends Tatiana and Iordanis. So nice of them to come and see me and taking me out for drinks! I thought to myself once again, that at the end of the day it’s the people that you meet along the road, what counts the most!

Thursday 14  April 2011, Alexandroupolis – Xanthi (103km)

Late departure from Alexandroupolis, waiting for the rain to stop and also for the fact that I only had 103km to ride, so I did rest a bit as well. It was my first time in Xanthi and I felt in love with this extraordinary small town. I enjoyed to the maximum strolling through the narrow paths of the Old Town, taking photos and tasting their delicious deserts.

Friday 15 April 2011, Xanthi – Nestos River – Toxotes – Meteora (570km)

A long ride that paid me off: First stop in Nestos River, at the Delta to walk and to admire the rare beauty of the wildflowers, including orchids. I spent about 2 hours there and of course it wasn’t enough, as it usually happens. And then, after lots of kilometers, there is the exceptional beauty of Meteora unfolds before me. I hadn’t been there for quite a few years, but it doesn’t really matter how many times you have seen it. This amazing complex of rocks popping-up from the ground with the monasteries built at the very top, is really unique.

Saturday 16 April 2011, Meteora – Domokos – Lamia  – Home (380 km)

This morning I started the ride with a mild to cold weather and as I was going up Domokos, I could hardly see the road due to heavy rain and fog. Not to mention the cold! Arriving in Lamia, I stopped by my friend’s Vagios nursery garden for a break and for a hot cup of coffee.

I made it safely at home in early afternoon, totally wet (happily outside only – the raingear did a good job), so full of images, experiences and priceless memories.

This trip has marked the beginning of an exciting new life..

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s